Τα παιδικά παπούτσια σπάνια «χαλάνε» πριν μικρύνουν. Τις περισσότερες φορές, το ζευγάρι δείχνει ακόμα σε καλή κατάσταση, όμως το πόδι μέσα του έχει ήδη μεγαλώσει. Και επειδή η αλλαγή γίνεται σταδιακά, δεν είναι πάντα εύκολο να την προσέξουμε εγκαίρως.
Πώς καταλαβαίνω αν το παιδικό παπούτσι είναι μικρό; Η απάντηση βρίσκεται σε μερικά απλά σημάδια, στο ίδιο το παπούτσι, στο πόδι και στον τρόπο που περπατά το παιδί, αλλά και σε έναν γρήγορο έλεγχο που μπορεί να γίνει στο σπίτι.
Πολλοί γονείς ελέγχουν το παπούτσι μόνο όταν το παιδί πει ότι «το στενεύει». Στην πράξη, όμως, αυτό δεν συμβαίνει πάντα.
Το πόδι μεγαλώνει σιγά σιγά και το παιδί συνηθίζει την αίσθηση του παπουτσιού χωρίς να καταλάβει ότι κάτι έχει αλλάξει. Τα μικρότερα παιδιά συχνά δυσκολεύονται να περιγράψουν τι ακριβώς νιώθουν, ενώ κάποια δεν θέλουν να αποχωριστούν ένα αγαπημένο ζευγάρι και δεν λένε τίποτα. Επιπλέον, τα μαλακά υλικά προσαρμόζονται για λίγο στο πόδι, κρύβοντας ότι ο χώρος έχει πλέον λιγοστέψει.
Γι' αυτό η παρατήρηση από τον γονέα είναι πιο αξιόπιστη από την αναμονή για ένα παράπονο.
Για να επιβεβαιώσετε αυτό που βλέπετε, αρκούν τρεις απλοί έλεγχοι στο ζευγάρι που φοράει ήδη το παιδί.
Κάντε τον έλεγχο και στα δύο παπούτσια, γιατί συχνά το ένα πόδι είναι λίγο μεγαλύτερο από το άλλο. Αν τα σημάδια επιβεβαιωθούν, το επόμενο βήμα είναι να μετρήσετε το πόδι και να βρείτε το σωστό μέγεθος παιδικού παπουτσιού με τη βοήθεια του πίνακα νουμέρων ανά ηλικία.
Οι περισσότερες «εκπλήξεις» γίνονται στην αλλαγή εποχής. Το φθινόπωρο, όταν επιστρέφουν τα κλειστά παπούτσια και τα μποτάκια για αγόρια και κορίτσια, το ζευγάρι της περσινής χρονιάς έχει μείνει μήνες στο ντουλάπι, ενώ το πόδι συνέχισε να μεγαλώνει. Το ίδιο συμβαίνει με τα σχολικά παπούτσια μέσα στη χρονιά, γι' αυτό αξίζει να δείτε και τι να προσέξετε στα σχολικά παπούτσια για όλη τη χρονιά.
Στα πολύ μικρά παιδιά που κάνουν τα πρώτα τους βήματα, τα σημάδια εμφανίζονται ακόμα πιο γρήγορα, καθώς τα βρεφικά παπούτσια μικραίνουν μέσα σε λίγους μήνες.
Όταν βεβαιωθείτε ότι το παπούτσι έχει μικρύνει, κρατήστε στο μυαλό σας τα σημάδια που εμφανίστηκαν. Αν το πρόβλημα ήταν το πλάτος, αναζητήστε μοντέλο με πιο φαρδιά γραμμή. Αν το παιδί δυσκολευόταν να το φορέσει, ένα κλείσιμο με αυτοκόλλητο μπορεί να βοηθήσει.
Το ίδιο νούμερο δεν εφαρμόζει πάντα το ίδιο σε όλα τα παιδικά παπούτσια. Ένα αθλητικό για αγόρια ή ένα αθλητικό για κορίτσια μπορεί να έχει διαφορετική γραμμή από ένα casual παπούτσι, γι' αυτό η δοκιμή παραμένει το πιο σίγουρο βήμα.
Αν απαντήσετε «ναι» σε κάποιο από τα παρακάτω, είναι ώρα για έλεγχο:
Ένα παιδικό παπούτσι μπορεί να μικρύνει πολύ πριν το παιδί το πει ή πριν φθαρεί. Τα δάχτυλα, το πλάτος, η φτέρνα και ο τρόπος που περπατά το παιδί δίνουν τις πιο αξιόπιστες ενδείξεις. Με λίγη παρατήρηση και έναν γρήγορο έλεγχο στο σπίτι, μπορείτε να εντοπίσετε εγκαίρως την αλλαγή, ώστε το επόμενο ζευγάρι να έρθει τη σωστή στιγμή.
Τα πιο συχνά σημάδια είναι ότι τα δάχτυλα φτάνουν στην άκρη, το παπούτσι φουσκώνει στα πλάγια, το κλείσιμο γίνεται με δυσκολία και εμφανίζονται κοκκινίλες μετά τη χρήση. Ένας γρήγορος έλεγχος με τον αντίχειρα στη μύτη του παπουτσιού, με το παιδί όρθιο, δίνει μια καλή πρώτη εικόνα.
Όχι απαραίτητα. Το πόδι μεγαλώνει σταδιακά και το παιδί συχνά συνηθίζει την αίσθηση χωρίς να το καταλάβει. Γι' αυτό η παρατήρηση από τον γονέα είναι πιο αξιόπιστη από την αναμονή για ένα παράπονο.
Ναι. Αν το παπούτσι φουσκώνει στα πλάγια ή αφήνει σημάδια στο πλάι του ποδιού, το πλάτος μπορεί να μην επαρκεί, ακόμα κι αν υπάρχει χώρος μπροστά. Σε αυτή την περίπτωση βοηθά ένα μοντέλο με πιο φαρδιά γραμμή.
Ναι. Ένα ζευγάρι που φορέθηκε λίγο, ή έμεινε στο ντουλάπι για μια σεζόν, μπορεί να δείχνει σαν καινούργιο αλλά να μην εφαρμόζει πια, επειδή το πόδι μεγάλωσε στο μεταξύ. Η εξωτερική εικόνα του παπουτσιού δεν δείχνει αν χωράει.
Είναι συνηθισμένο το ένα πόδι να είναι λίγο μεγαλύτερο από το άλλο. Αν το ένα παπούτσι πιέζει, ο έλεγχος και η επιλογή του επόμενου ζευγαριού γίνονται με βάση το μεγαλύτερο πόδι.